Ικανοποιητικη Ομορφια

Καλημερα αγαπημενε μου φιλε.

Σε ειχα παραμελησει καιρο,

αλλα δες σε θυμηθηκα παλι.

Θυμασαι τις συζητησεις μας,τις φωνες μας,τις αντιρρησεις μας;

Σε θυμηθηκα προχτες που αντικριζα τον αδειο τοιχο της φιλιας μου.

Σε μια γωνια ομως ησουν εσυ

ιδιος οπως παντα,ολοιδιος με μενα.

Μου χαμογελασες θυμασαι;

Στεναχωρια νοιωθω,η καρδια μου ποναει βαρια.

Αληθεια εμεινα μοναχος;

Μα να!Ηρθες παλι διπλα μου,μεσα μου

με αυτο το χαμογελο.

Το χαμογελο της ικανοποιησης...

Χρωματα Καρδιας

Ο ουρανος μας ειναι γκρι.

Οι πολεις μας ειναι γκρι

Οι καρδιες μας ειναι γκρι.

Αυτη η πανδαισια των χρωματων

μετατραπηκε σε μονοχρωμια.

Τα ποταμια,οι λιμνες,οι θαλασσες

χανονται και μας αφηνουν.

Οι ψυχες μας πετανε σαν τα αποδημητικα πουλια,

για να βρουν πιο ζεστες ψυχες να μπουν.

Τα φιλια ειναι ψυχρα,αδιαφορα,διχως νοημα.

Η πολη εχει ερημωθει απο ζωντανες ψυχες.

Περναει ο καιρος και οι ελπιδες χανονται.

Αλλα,ετσι ξαφνικα οι πολεις γεμισανε χρωματα,

οι λιμνες,τα ποταμια επιστρεψανε,οι ζεστες ψυχες

επανηλθαν στις σωστες καρδιες.

ο δρομος γεμισε.

ηρθε η ανοιξη...