Ο ουρανος μας ειναι γκρι.
Οι πολεις μας ειναι γκρι
Οι καρδιες μας ειναι γκρι.
Αυτη η πανδαισια των χρωματων
μετατραπηκε σε μονοχρωμια.
Τα ποταμια,οι λιμνες,οι θαλασσες
χανονται και μας αφηνουν.
Οι ψυχες μας πετανε σαν τα αποδημητικα πουλια,
για να βρουν πιο ζεστες ψυχες να μπουν.
Τα φιλια ειναι ψυχρα,αδιαφορα,διχως νοημα.
Η πολη εχει ερημωθει απο ζωντανες ψυχες.
Περναει ο καιρος και οι ελπιδες χανονται.
Αλλα,ετσι ξαφνικα οι πολεις γεμισανε χρωματα,
οι λιμνες,τα ποταμια επιστρεψανε,οι ζεστες ψυχες
επανηλθαν στις σωστες καρδιες.
ο δρομος γεμισε.
ηρθε η ανοιξη...


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου