Κυριακή 29 Μαρτίου 2009

Καθισμένος

καθισμένος σε ένα ίδιο περιβάλλον.
οι εικόνες επαναλαμβάνονται,οι φωνές σταματάνε.
βγάζω κραυγές δίχως να ακούγομαι.
τα χρονια περνάνε μα εγώ ακόμα κάθομαι,από ανάγκη,από υποχρέωση.
δεν είμαι κουρασμένος αλλα πονάω.ούτε πληγές έχω.
έχασα και το υποκατάστατο μου.
το μέλλον διαγράφεται λαμπρό.
καθισμένος πάλι λειτουργώντας σε αυτήν την θέση,σε αυτήν την στάση ζωής.
κινούμαι,μιλάω,μαθαίνω.εκφράζομαι μένοντας ίδιος στον τρόπο που ζω.
σταμάτησα να φωνάζω,κανεις δεν με άκουγε άλλωστε.τα δάκρυα στέρεψαν,ο πόνος χάθηκε,
αλλά ευτυχισμένος δεν είμαι.
καθισμένος συνεχίζω.είναι βραδυ "αλλά" το φεγγάρι φωτίζει τις σκέψεις μου.
σηκώνομαι.προσπαθώ να κρατηθώ αλλα δεν μπορώ και πέφτω χάμω.
κοίταω με πόνο,πάλι δάκρυα εμφανίστηκαν.τα πόδια μου είχαν χαθεί.
στέκομαι εκεί περιμένοντας την ώρα που θα βρεθεί ένα χέρι να με σηκώσει...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου