Σκέψεις καθημερινότητας

αποψε ειμαι νεκρος
ειμαι αδειος απο συναισθηματα
δεν υπαρχω για κανενα
η μνημη μου ειναι θολη
οι αναμνησεις μου εχουν χαθει
τα ματια μου ομως λαμπυριζουν
μαλλον τα βασανα του πονου τελειωσανε
ετσι θελω να σκεφτομαι γιατι με συμφερει
το προχτες ειναι μπροστα μου
ενα παιδι που κλαιει και γελαει,παιζει με τους φιλους του
ξαφνικα κλαιω,κλαιω δυνατα
και ποναω που τα εχασα ολα αυτα
δεν ειμαι πια παιδι
γιατι εσυ δεν με αφηνεις
σα χαμενος προχωραω μπροστα στην λεωφορο
και σκεφτομαι ξανα
γεννηθηκα παλι απο τις σταχτες μου
πρεπει να συνεχισω
δεν θα εγκαταλειψω ομως
η ζωη μου μπροστα μου παλι ξεκιναει,,,,